De Djembé is een West-Afrikaanse trommel, die met de handen bespeeld wordt. De ketel is met geitenvel bespannen en door knooptechnieken op spanning gebracht. Door verschillende slagtechnieken kan er een enorme klankrijkdom uit gehaald worden. De ritmieken, die voor de volksmuziek van Triefel gebruikt worden, zijn deels eigen ritmelijnen, deels traditionele ritmieken van diverse culturen in Mali, Guinee en Senegal.

De Cajón is een Zuid-Amerikaans instrument en betekent letterlijk “kastje” of “bakje”. Er bestaan enkele versies met elke een eigen klank. Sommige cajóns hebben een bespanning van snaren tegen het voorblad, weer andere niet. De muziek van Triefel wordt vergezeld van een Peruaanse cajón, die aan de binnenkant een borstel van metaaldraden tegen het voorblad gemonteerd heeft, waardoor er een “snare”geluid ontstaat,zoals de snaretrom van een drumstel. De kast wordt bespeeld met de handen of vegertjes.

De Wooden Bongo is een bongo (Zuid-Amerika), die uit twee vierkante houten kastjes bestaat, met een geheel eigen, “houterig” geluid, anders dan de traditionele bongo, die een velbespanning heeft.

De Didgeridoo is een blaaspijp, gebruikt door de Aboriginals in Australië voor rituelen en healings. De pijp is een Eucalyptustak, die door termieten is uitgevreten. De didgeridoo’s kunnen elk een eigen stemming hebben. Het bespelen gebeurt door circulair ademen, waardoor de klank “door kan rollen” zonder te stoppen. De “basisdrone” kan verrijkt worden met boventonen, die de specifieke geluidseffecten geven. Aboriginals bootsen de geluiden uit hun natuurlijke omgeving op deze wijze na. De didgeridoo, die door Triefel gebruikt wordt, is eigenlijk een “Dutcheridoo”; een uit berkenhout gefabriceerde midwinterhoorn, die omgebouwd is tot didgeridoo door Dinant Beunk uit Lochem.

De Lage landen doedelzak van Hans is gebouwd door Frans Hattink. Dit type doedelzak werd in de late middeleeuwen in de Lage Landen (Nederland / België) bespeeld. Met de komst van chromatische instrumenten verdween deze doedelzak steeds meer naar de achtergrond, met als gevolg dat dit instrument uitstierf. In de 70er jaren van de vorige eeuw is men begonnen dit type doedelzak weer opnieuw te maken aan de hand o.a. de schilderijen van Breughel en oude Delfts blauwe tegeltjes.